Να τα βλέπουν οι "μένουμε γίδια" ...

Πριν το δικό μας δημοψήφισμα είχαμε επισημάνει, ότι μέσα στην ΕΕ υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα κουρέματος των καταθέσεων. Οι Γερμανοί τοκογλύφοι βιάζονται να ρεφάρουν κάπως τη χασούρα των 57 δις (τουλάχιστο) από το Brexit και σήμερα ρίχνουν τα πρώτα "παραγάδια":

"Τη διαφωνία της Γερμανίδας καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ στο σχέδιο διάσωσης ιταλικών τραπεζών της κυβέρνησης του Ματέο Ρέντσι επισημαίνει σε δημοσίευμά του, το «Bloomberg». Αναφέρει πως το Βερολίνο ζητά την τήρηση των κανόνων που έχουν τεθεί σε ισχύ από την εκδήλωση της κρίσης στην Ευρώπη και προβλέπουν τη διάσωση των τραπεζών με τη διαδικασία του «bail-in» δηλαδή να επιβαρυνθούν οι ιδιοκτήτες, οι μέτοχοι και οι καταθέτες με άνω των 100.000 ευρώ καταθέσεις".

«Δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα από την αρχή κάθε χρόνο» δήλωσε η Μέρκελ. Ο Ματέο δήλωσε «ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε για τις τράπεζες και θα το κάνουμε γνωρίζοντας ότι έτσι στηρίζουμε τη χώρα σεβόμενοι του κανόνες της ΕΕ» και πως «δεν είμαστε εδώ για να παίρνουμε μαθήματα από το δάσκαλο». Αυτή την εβδομάδα πηγή της ιταλικής κυβέρνησης ανέφερε ότι υπάρχει σχέδιο για ένεση ρευστότητας έως και 40 δισ. ευρώ στις τράπεζες της Ιταλίας, πιθανότατα με τη μορφή παροχής κεφαλαίων ή εγγυήσεων. Επιπλέον σε δηλώσεις του ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Ιταλίας, Ιγκνάτσιο Βίσκο ανέφερε ότι θα χρησιμοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα εργαλεία για να στηριχθούν οι ιταλικές τράπεζες".

Μνημόνιο ή κούρεμα καταθέσεων; Μερικές παρατηρήσεις.

1) Όχι. Δυστυχώς δεν θα χάσουν οι πλούσιοι χρήματα. Αν ήταν έτσι θα πανηγύριζα. Ευρωπαϊκή Ένωση είμαστε, όχι Σοβιετική Ένωση. Τα πολλά φράγκα τα έχουν έξω σε φορολογικούς παραδείσους να λιάζονται και να κολυμπούν.

2) Όχι. Ο Ρέτζι δεν θα κάνει ότι οι Ισλανδοί, εκτός αν έχει λιρέτες. Έχει Ευρώ από το 1999; Τότε λυπάμαι, αλλά η Ιταλία δεν έχει δική της Οικονομία. Δεν πρόκειται περί "δασκάλου" Ματέο, αλλά περί αφεντικού.

3) Δεν αποκλείεται να κάνουν κάποια υπομονή οι τοκογλύφοι και να κουρέψουν τις καταθέσεις αργότερα. Το λέω, γιατί το κούρεμα δεν προαναγγέλλεται για ευνόητους λόγους. Μπορεί να είναι ένα σενάριο τρόμου για να περάσουν άλλα μέτρα εις βάρος των Ιταλών εργαζόμενων.

4) Ότι κι αν προηγηθεί, Μνημόνιο ή Κούρεμα, όσο είμαστε στην ΕΕ θα έχουμε ΚΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ. Σκοπός είναι πάντα η μάσα με την εκμετάλλευση των αδυνάτων.

5) Να τα βλέπουν οι "μένουμε γίδια" για να μας σουβλίσει η χασάπης Μέρκελ μαζί με το συνεργάτη της, που απλά διαφωνούν για να τους βλέπουν οι ψηφοφόροι τους. Μετά θα κάτσουν ωραία και καλά για θα φάνε μαζί τους μισθούς και τις συντάξεις.

Χούντα είναι η ΕΕ, θα περάσει. Σιγά μην περάσει, αν δεν επαναστατήσουμε. 
Γράφει ο mitsos175.
Απο βαθυ κοκκινο 

Άδολη και αριστερή ή δόλια και “αριστερή”;

Και σε αντιπερισπασμό επιδίδονται και τα – συνήθη – ψεματάκια τους λένε. Ο λόγος για τον ΣΥΡΙΖΑ και τα όσα μεθοδεύει σχετικά με τον εκλογικό νόμο.

    Ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς του δεν παύουν να ομιλούν περί «απλής αναλογικής». Αλλά όλα δείχνουν ότι η αναλογική τους θα είναι τόσο «απλή», «ανόθευτη» και «άδολη» όσο ακριβώς «αριστερή» είναι και η εν γένει πολιτική τους.

    Ακούσαμε, για παράδειγμα, προχτές τον διευθυντή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ να ισχυρίζεται τα εξής για να δικαιολογήσει την διαφαινόμενη πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να μην καταργήσει το όριο του 3% στον εκλογικό νόμο που ετοιμάζει. Δήλωσε:  

«Εμείς αυτό (σ.σ. την κατάργηση του 3%) το είχαμε προτείνει στο παρελθόν σε μια λογική πολυφωνικότητας του Κοινοβουλίου, διότι θα θυμάστε ότι ιδίως στη δεκαετία του '80 και του '90 ήταν τα τρία μεγάλα κόμματα και όσες φορές έμπαινε στη Βουλή το ΚΚΕ Εσωτερικού, αργότερα ο Συνασπισμός, μετά ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα πλέον έχουμε ένα πολυφωνικό Κοινοβούλιο, μετέχουν οκτώ κόμματα, δεν νομίζω ότι υπάρχει ζήτημα αντιπροσώπευσης (…)».

    Εμείς, πάλι, απλώς θυμίζουμε:

    Την πρόταση νόμου ο ΣΥΡΙΖΑ για απλή αναλογική με κατάργηση του 3%δεν την έκανε τη δεκαετία του ’80 ούτε την δεκαετία του ’90. Τον Μάρτη του 2012 την έκανε (στις 14/3 για την ακρίβεια) και την επανέφερε τoν Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου.

    Και μπορεί τώρα να κάνουν τις κωλοτούμπες τους, αλλά τότε, όσον αφορά το θέμα του πλαφόν ήταν κάθετοι υπέρ της κατάργησής του, αφού όπως έλεγαν«δεν συμβιβάζεται με το σύστημα της απλής αναλογικής». Τώρα… συμβιβάζεται;

     Κατά τα λοιπά, ας θυμηθούμε και τα παρακάτω:

    «(…) βασική θέση των προοδευτικών δυνάμεων του τόπου είναι η καθιέρωση ενός πάγιου εκλογικού συστήματος, με το οποίο θα επιτυγχάνεται η αντιστοιχία ψήφων του εκλογικού σώματος και βουλευτικών εδρών των κομμάτων και θα δίνει τη δυνατότητα εκπροσώπησης στη Βουλή όλων των υπαρκτών πολιτικών τάσεων και δυνάμεων που παίρνουν μέρος στις εκλογές.

    Τέτοιο εκλογικό σύστημα είναι η απλή αναλογική. Η απλή αναλογική μπορεί να αναδεικνύει Βουλή, που δεν θα βρίσκεται σε διάσταση με τη συγκεκριμένη έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, ως
θεμελιακής πολιτικής, νομικής και ηθικής αρχής.

    Ποτέ σχεδόν στα 170 χρόνια της ύπαρξης του νεώτερου Ελληνικού Κράτους ο εκλογικός νόμος δεν απέβλεψε στην πιστή αποτύπωση της λαϊκής βούλησης. Και αυτό πάντοτε στο όνομα της εξασφάλισης αυτοδύναμης σταθερής και ισχυρής κυβέρνησης.

    Για να είναι όμως πραγματικά, ουσιαστικά και αποτελεσματικά και όχι μόνο τυπικά αυτοδύναμη μία κυβέρνηση πρέπει να έχει κερδίσει την πλειοψηφία της ψήφου του λαού. Κυβερνήσεις που στηρίζουν την αυτοδυναμία τους στην εκλογική τεχνική, ούτε αυτοδύναμες είναι ούτε ισχυρές. Υφίσταται, εξ αντικειμένου, η διάσταση ανάμεσα στην επιρροή τους στο λαό και στη δύναμή τους στη Βουλή. Η διάσταση ανάμεσα στην πολιτική τους και την εκφρασμένη θέληση του λαού.

    Η σταθερότητα μιας Κυβέρνησης δεν μπορεί να στηρίζεται στην εκλογική τεχνική, όση πλειοψηφία εδρών και αν της δώσει. Και η πολιτική ιστορία της χώρας έχει να παρουσιάσει χαρακτηριστικά παραδείγματα κυβερνήσεων, που αν και είχαν εξασφαλισμένη μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία χάρη στο εκλογικό σύστημα, δεν μπόρεσαν ούτε σταθερότητα, ούτε δύναμη να αποκτήσουν.

    Γιατί η σταθερότητα μιας κυβέρνησης εξαρτάται από την πολιτική της και το κατά πόσο ανταποκρίνεται στους πόθους του λαού. Και μόνο τα κόμματα που ακολουθούν πολιτική που δεν υπηρετεί το λαό, έχουν ανάγκη από τέτοιου είδους “σταθερότητα”». 

    Τα προηγούμενα δεν είναι τίποτα λιγότερο από τα όσα ανέφερε στην πρόταση νόμου που κατέθεσε τον Μάρτη του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ για την καθιέρωση της απλής αναλογικής.

    Ήταν μια πρόταση που υπογραφόταν από 9 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον ίδιο τον κ.Τσίπρα και από δυο ανεξάρτητους τότε βουλευτές. Η μια ήταν η κυρία Σακοράφα. Ο άλλος ήταν ο κ.Κουρουμπλής. Ο νυν υπουργός Εσωτερικών. Που όμως, τώρα, τάσσεται κατά της απλής, άδολης και ανόθευτης αναλογικής…

    Λοιπόν; Αν εννοούν τα περί αναλογικής (και αύριο που λένε ότι θα καταθέσουν το σχέδιό τους στη Βουλή θα διαπιστώσουμε ακριβώς τι εννοούν), προς τι οι συσκέψεις και οι διαβουλεύσεις.

    Έχουν έτοιμη πρόταση νόμου από τότε που ήταν στην αντιπολίτευση. Γιατί δεν την εφαρμόζουν; Η’ μήπως πρώτα θα περιμένουν να σκίσουν τα Μνημόνια σε ένα νόμο με ένα άρθρο;…

 Νικος Μπογιοπουλος 

enikos.gr

ΕΕΔΥΕ - ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ - ΜΑΖΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ Spot για την κινητοποίηση ενάντια στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ

Spot με το κάλεσμα στην κινητοποίηση που διοργανώνουν, ενάντια στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, η ΕΕΔΥΕ,Εργατικά Συνδικάτα, Σύλλογοι Γυναικών, Φοιτητικοί Σύλλογοι και μαζικοί φορείς, την Πέμπτη 7 Ιούλη στις 8 μ.μ., για:

• Να καταδικαστεί αποφασιστικά το ΝΑΤΟ και η Σύνοδος Κορυφής στη Βαρσοβία που θα πάρει νέες φονικές αποφάσεις.
• Να καταγγελθεί η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που εµπλέκει τη χώρα και το λαό σε μεγάλες περιπέτειες.
• Να απαιτηθεί το ΟΧΙ στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους - Να κλείσουν τώρα οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις. Καμιά εµπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.
• Να δυναμώσει η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες.

«Να κάνετε κούρεμα στις καταθέσεις» - «Δεν θα μας κάνετε το δάσκαλο»

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Πόλεμος Μέρκελ - Ρέντσι

Νέος πόλεμος μεταξύ Αγκ. Μέρκελ και Μ. Ρέντσι προκάλεσε η αντίδραση της Γερμανίας στο ιταλικό σχέδιο διάσωσης των προβληματικών τραπεζών που προωθούσε ο δεύτερος.

Μιλώντας μετά το πέρας της άτυπης Συνόδου Κορυφής της ΕΕ χθες στις Βρυξέλλες, η κυρία Μέρκελ είπε ότι «δεν μπορούμε κάθε χρόνο να συζητούμε τα ίδια και τα ίδια. Οι κανόνες της ευρωζώνης για τη διάσωση και αναδιάρθρωση των τραπεζών αφήνουν αρκετά περιθώρια χειρισμού στα κράτη-μέλη».

Ο κ. Ρέντσι έσπευσε να απαντήσει και μάλιστα σε έντονο ύφος, υπογραμμίζοντας ότι «γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε για τις τράπεζες και πώς θα εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντα της χώρας μας, σεβόμενοι ταυτόχρονα τους ευρωπαϊκούς κανόνες. Δεν είμαστε εδώ για να μας κάνει κάποιος τον δάσκαλο».

Η ιταλικη κυβέρνηση σχεδιάζει να ενισχύσει με κεφάλαια 40 δισ. ευρώ τις ιταλικές τράπεζες προκειμένου να μην καταρρεύσουν. Ομως το Βερολίνο ζητά το κόστος για τη διάσωση μίας τράπεζας να το αναλάβουν πρώτα οι μέτοχοί της και πιθανώς και οι καταθέτες («bail-in») και, εάν αυτό δεν αρκεί, τότε μόνο θα μπορούν να διοχετευθούν κρατικά κεφάλαια, για να μην υπάρξει κατάρρευση.

Ταυτόχρονα, η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί ότι το Brexit, το οποίο είχε τεράστιες επιπτώσεις για τις μετοχές των ιταλικών τραπεζών, με τις απώλειές τους να φθάνουν σε πολύ υψηλά επίπεδα, δεν είναι κάτι ικανό για να παραβιαστούν οι κανόνες που ορίζονται από την οδηγία Bank Recovery and Resolution Directive (BRRD).

«Ποτέ δεν ζητήσαμε να αλλάξουμε τους κανόνες. Στην τρέχουσα κατάσταση και εάν υπάρξουν προβλήματα είμαστε ικανοί, σεβόμενοι τους κανόνες, να προστατεύσουμε τα χρήματα των καταθετών» επέμεινε ο κ. Ρέντσι.

Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα Observer, ο Ματέο Ρέντσι βρίσκεται σε συζητήσεις με τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ειδικό ιταλικό ταμείο διάσωσης των τραπεζών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε ο κ. Γιούνκερ τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, μετά το τέλος του δείπνου με τους Ευρωπαίους ηγέτες στις Βρυξέλλες, έκανε λόγο για «bank run» στην Ιταλία, προκαλώντας ερωτηματικά.

Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είπε ότι «η Κομισιόν θα κάνει τα πάντα για να εμποδίσει κάθε είδους bank run στην Ιταλία». Ακολούθησε μικρή παύση και ο κ. Γιούνκερ έσπευσε να προσθέσει: «Αυτό δεν αποτελεί κίνδυνο για την Ιταλία προς το παρόν»

merisia.gr/

Θαλασοδανεια . Τα κακουργήματα του Τύπου

Αποκαλυπτικά στοιχεία για τα δάνεια που έλαβαν κατά το παρελθόν ΜΜΕ και πολιτικά κόμματα παρουσίασε στην Εξεταστική Επιτροπή ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας.

Όπως αναφέρει σε άρθρο της η εφημερίδα «Αυγή», ο Λεωνίδας Φραγκιαδάκης κατέθεσε πως τα δάνεια της τράπεζας σε ΜΜΕ ανέρχονται επί του παρόντος σε 430 εκατ. ευρώ, με την αξία των εξασφαλίσεων να διαμορφώνεται μόλις στο 35% (150 εκατ. ευρώ), την ώρα που οι εγγεγραμμένες προβλέψεις αγγίζουν τα 227 εκατ. ευρώ. Ο κ. Φραγκιαδάκης παραδέχτηκε ότι σχεδόν το 45% των δανείων προς τα ΜΜΕ δεν εξυπηρετείται -ισχυρισμός που αποτυπώνει με γλαφυρό τρόπο τη ζοφερή κατάσταση που διαμορφώνεται στον χώρο της ενημέρωσης.

Στην κατάθεσή του ο διευθύνων σύμβουλος γνωστοποίησε ότι τα δάνεια της Εθνικής προς τα κόμματα ανέρχονται σήμερα στα 29 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 14 εκατ. έχουν καταλήξει σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν εξυπηρετούνται 5 εκατ. ευρώ της ΝΔ και 8,7 εκατ. του ΠΑΣΟΚ. Εν μέρει εξυπηρετούνται 7 εκατ. του ΚΚΕ, ενώ όσον αφορά στον ΣΥΡΙΖΑ εξυπηρετούνται 8,8 εκατ. ευρώ.
Σύμφωνα με την «Αυγή», ο κ. Φραγκιαδάκης υποστήριξε αρχικά ότι δεν δόθηκαν δάνεια σε κόμματα ή επιχειρήσεις ΜΜΕ μετά το 2011, δεν αναχρηματοδοτήθηκε η εξόφληση τόκων και παλαιών δανείων και ελήφθησαν οι αναγκαίες εξασφαλίσεις. Ωστόσο, η συνέχεια ήταν εντελώς διαφορετική. Ο ίδιος ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η ΝΔ εξασφάλισε δανειοδότηση τον Ιούλιο του 2010, βάζοντας ως εγγύηση την επιχορήγηση του 2019 και του 2020.

Από τη μεριά του, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Σπύρος Λάππας είπε ότι τα δάνεια των τραπεζών στα ΜΜΕ ανέρχονται συνολικά σε 900 εκατ. ευρώ (τα 357 εκατ. προέρχονται από την Εθνική), με τους ακάλυπτους κινδύνους να κυμαίνονται από 50% έως 90%. 

Συγκεκριμένα, ακάλυπτοι κίνδυνοι υπάρχουν:

• στο 88% των κεφαλαίων που έλαβε ο «Πήγασος»
• στο 70% των χρημάτων που πήρε ο «ΔΟΛ»
• στο 70% των κεφαλαίων που έλαβε το «Πρώτο Θέμα»
• στο 82% των κεφαλαίων που πήρε το Star.

Οι καταγγελίες της ΝΔ για την κυπριακή offshore πυροδότησαν εξελίξεις 

Το δημοσίευμα της «Αυγής» για τα θαλασσοδάνεια προς τα ΜΜΕ και τα κόμματα έρχεται λίγες ώρες μετά την κόντρα που ξέσπασε για το μετοχολόγιο της εφημερίδας με αφορμήτις καταγγελίες του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Νότη Μηταράκη για εμπλοκή offshore εταιρείας, με έδρα την Κύπρο. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης υποστήριξε μέσω Twitter ότι «χάθηκε το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς» και κάλεσε την εφημερίδα να γνωστοποιήσει το όνομα της επιχείρησης αυτής και το ιδιοκτησιακό της καθεστώς.

Η αντίδραση της «Αυγής» ήταν άμεση. Δημοσίευση των αναλυτικών στοιχείων που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της Εξεταστικής Επιτροπής για τα χρήματα που έλαβαν χωρίς τις απαραίτητες εγγυήσεις κόμματα και εταιρείες ΜΜΕ. Σε κεντρικό της άρθρο η εφημερίδα κάνει λόγο για «αντιπερισπασμό» και «παραπολιτική δραστηριότητα», επισημαίνοντας ότι οι κινήσεις αυτές γίνονται κατά βάση από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, «που ήλεγχαν το τραπεζικό σύστημα τα προηγούμενα χρόνια» στην προσπάθειά τους να στρέψουν την προσοχή μακριά από τα θαλασσοδάνεια.

Παράλληλα, πήρε θέση σχετικά με την offshore εταιρεία που ελέγχει ποσοστό της καθώς και για το δάνειο των 900.000 ευρώ που έλαβε κατά το παρελθόν. Ειδικότερα, ανέφερε:

• Η «Αυγή» έχει μόνο ένα δάνειο από την ΕΤΕ εδώ και 8 χρόνια, που εξυπηρετείται κανονικά και ανελλιπώς, με συνέπεια από 1,3 εκατομμύρια περίπου να έχει μειωθεί στις 900.000 ευρώ.
• Το 2014 η πολυμετοχική εταιρεία «Αυγή» προχώρησε σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, στην οποία συμμετείχαν μέσω δημόσιας εγγραφής εκατοντάδες φυσικά και ελάχιστα νομικά πρόσωπα. Σ' αυτήν την αύξηση συμμετείχε και μία εταιρεία κυπριακών συμφερόντων, η οποία αγόρασε 16.500 μετοχές, ονομαστικής αξίας 3 ευρώ εκάστη. Η εταιρεία αυτή ουδεμία σχέση έχει με την ΕΤΕ, με το δάνειο των 900.000 ευρώ ή με «εγγύηση» για κάτι άλλο. Αυτό είναι όλο.

Αναπάντητα ερωτήματα για τις προσωπικές εγγυήσεις

Ερωτηθείς για ποιο λόγο δεν ζητούνταν προσωπικές εγγυήσεις για τα δάνεια στα ΜΜΕ, ο κ. Φραγκιαδάκης απάντησε ότι «δεν λαμβάνονται συνήθως προσωπικές εγγυήσεις για εταιρικά δάνεια και αυτό ισχύει μόνο στην περίπτωση των ΜΜΕ».
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αννέτα Καββαδία τον διέψευσε, επισημαίνοντας πως υπήρξε μία περίπτωση στην οποία «ζητήθηκε προσωπική εγγύηση». Όπως ανέφερε η ίδια, «στις 4 Φεβρουαρίου 2014 η Εθνική έλαβε προσωπική εγγύηση από τον μεγαλομέτοχο Θέμη Αλαφούζο και προς το τέλος του 2014 αυτή η προσωπική εγγύηση άρθηκε».

Σε αυτό το σημείο ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ο ισχυρισμός του ανεξάρτητου βουλευτή Νίκου Νικολόπουλου σχετικά με εκθέσεις ορκωτών λογιστών βάσει των οποίων εκφράζονταν σοβαρές αμφιβολίες για την ικανότητα λειτουργίας των ακόλουθων εταιρειών ΜΜΕ: α) Πήγασος (εκθέσεις 2012, 2013 και 2015), β) Καθημερινή (εκθέσεις 2013, 2014), γ) Καθημερινές Εκδόσεις - Θεμιστοκλής Αρ. Αλαφούζος (έκθεση 2014).

Όπως υποστήριξε ο κ. Νικολόπουλος, στις 18/12/2012 συνήφθη κοινό ομολογιακό δάνειο Εθνικής - Alpha Bank - Πειραιώς - Eurobank - Εμπορικής - Κύπρου, συνολικού ποσού ύψους 98 εκατ. ευρώ, προς την «Τηλέτυπος» με εγγύηση, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «τα Στρουμφάκια» και την Ταινιοθήκη του ομίλου. Ειδικότερα, ισχυρίστηκε πως η «MooreStephens» είχε εκτιμήσει το 2012 ότι η ταινιοθήκη άξιζε 115 εκατ. ευρώ, εκτίμηση που ανέβηκε στα 117 εκατ. ευρώ το 2014. Επιπλέον, στις 21/01/2015 συνήφθη ομολογιακό δάνειο, ύψους 36 εκατ. ευρώ, από την Εθνική προς τις «Καθημερινές Εκδόσεις» του Αλαφούζου με εγγύηση την «Καθημερινή Α.Ε».

Τα δάνεια των ΜΜΕ

Με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν από την κατάθεση του κ. Φραγκιαδάκη και τη συζήτηση κατά τη διάρκεια της Εξεταστικής Επιτροπής, διαπιστώνεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα στην «Αυγή»:

Όμιλος Αλαφούζου

- Στις Καθημερινές Εκδόσεις Α.Ε. χορηγήθηκε εφάπαξ ποσό 3,400.000 ευρώ με λήξη 31/10/2010 και με εξασφάλιση εκχώρησης επιδότησης του ελληνικού Δημοσίου. Το ποσό αυτό, μέχρι σήμερα, δεν έχει εξοφληθεί και εγκρίνονται συνεχείς παρατάσεις.

- Ο συνολικός δανεισμός εκτοξεύτηκε από τα 35 εκατ. ευρώ το 2009 στα 106 εκατ. το 2015, παρότι ο κύκλος των εργασιών σε επίπεδο ομίλου στις Καθημερινές Εκδόσεις μειώθηκε στα 66 εκατ. το 2014 (από 91 εκατ. το 2009).

- Σε 50 εκατ. ευρώ ανέρχεται ο συνολικός τραπεζικός δανεισμός του ομίλου, με την Εθνική να συμμετέχει σε ποσοστό 95%.

Πήγασος
- Οι συνολικές οφειλές πλησιάζουν τα 156 εκατ. ευρώ.

- Τον Απρίλιο του 2016 η Εθνική συμμετείχε σε κοινοπρακτικό ομολογιακό δάνειο, ύψους 80 εκατ. ευρώ με συμμετοχή 30 εκατ. ευρώ, την ώρα που ο τζίρος έπεσε κατά 80% (από 162 εκατ. ευρώ το 2009, σε 33 εκατ. ευρώ το 2015).

 - Υπήρξαν ληξιπρόθεσμοι τόκοι από παλαιότερο δάνειο ύψους 4 εκατ. ευρώ.

ΔΟΛ
- Το 2014 σύνηψε κοινοπρακτικό ομολογιακό δάνειο 98,6 εκατ. ευρώ, με την Εθνική να συμμετέχει σε ποσοστό 47% (45 εκατ. ευρώ). Για το συγκεκριμένο δάνειο υπάρχει μόνο μια εμπράγματη ασφάλεια των 600.000 ευρώ.


Τηλέτυπος

- Τον Σεπτέμβριο του 2014 εκταμιεύτηκε ποσό 96.756.000 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 81.249.000 ήταν αναχρηματοδότηση προηγούμενων οφειλών. Παράλληλα, χορηγήθηκε «ζεστό» χρήμα ύψους 15,5 εκατ. ευρώ. Το μερίδιο της Εθνικής ανήλθε σε 45% (ήτοι 6.449.000 ευρώ).

Πρώτο Θέμα

- Με αποφάσεις της Εθνικής Τράπεζας, στις 27/7/2010 και στις 21/12/2010, η εταιρεία και οι δύο αλληλοεμπλεκόμενες επιχειρήσεις χρηματοδοτήθηκαν με 3.000.000 (1.500.000 η κάθε απόφαση). Για τη συγκεκριμένη χρηματοδότηση δεν υπήρξαν θετικές εξασφαλίσεις, παρά μόνο η εγγύηση των μετόχων Θέμου Αναστασιάδη και Τάσου Καραμήτσου. Τα δάνεια αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού που προέκυψε από την αποχώρηση της «Πήγασος».

- Τον Δεκέμβριο του 2010 η Εθνική Τράπεζα αποδέχτηκε το αίτημα της εταιρείας για διπλασιασμό της χρηματοδότησης σε 3 εκατ. ευρώ, με μόνες εγγυήσεις αυτές των μετόχων. Το ίδιο συνέβη και στις 22/2/2012 με έγκριση χορήγησης 4 εκατ. ευρώ, με διεύρυνση του κινδύνου, όπως διαπιστώνει το πόρισμα της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ).

- Στις 17/2/2016, η Εθνική με νέα απόφαση ενέκρινε ρύθμιση της οφειλής των 4.000.000 ευρώ και στις 22/3/2016, λόγω αδυναμίας της εταιρείας να εξυπηρετήσει την πρώτη δόση του δανείου, εγκρίθηκε νέα ρύθμιση.

- Από τη σχέση κινδύνου - εξασφαλίσεων, όπως διαμορφώθηκε στις 10/3/2016, προκύπτει ότι η εξασφάλιση για το υπόλοιπο προς αποπληρωμή ποσό από την εταιρεία «Πρώτο Θέμα» προς την Εθνική, που είναι 3.950.000 ευρώ, γίνεται μόνο μέσω ενεχυρίασης του τίτλου της ιστοσελίδας Protothema.gr, με εκτιμηθείσα αξία 3 έως 3,2 εκατ. ευρώ.

- Στις 15/12/2010 και στις 12/5/2011 διενεργήθηκαν αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων της «Αναπτυξιακής», που είναι αλληλοεμπλεκόμενη εταιρεία, και της «Νέο Θέμα» με τα ποσά των 2.300.000 και 2.700.000 αντίστοιχα, που καλύφθηκαν από τις εξωχώριες εταιρείες «PT Media Corp Inc» και «White Rock Investments S.A.» συμφερόντων Βίκτωρα Ρέστη και Βαγγέλη Μαρινάκη. Το ίδιο συνέβη το 2014 με αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου κατά 7.100.000 ευρώ, που καλύφθηκε με 5.000.000 ευρώ από τον Β. Ρέστη με προνομιούχες μετοχές.

ANT1

- Οι διαπραγματεύσεις για κοινοπρακτικό δάνειο (στο οποίο η Εθνική συμμετείχε με 43.500.00 ευρώ) ξεκίνησαν στα τέλη του 2010 και υλοποιήθηκαν τον Μάρτιο του 2015. Και αυτό την ώρα που από την πώληση της NovaTV στη Βουλγαρία από τον όμιλο ANT1 το 2008 κατεγράφησαν κέρδη για την εταιρεία 542 εκατ. ευρώ. Στο δάνειο δεν υπήρξε ενεχυρίαση απαιτήσεων από τον μέτοχο σε ποσοστό 30% του δανείου, όπως οριζόταν αρχικά.

- Στις 9/2/2011 χρηματοδοτήθηκε ο ΑΝΤ1 με δάνειο ύψους 15.000.000 ευρώ (τετράμηνης διάρκειας) και με δέσμευση καταθέσεων ίσου τουλάχιστον ποσού, η οποία εξασφαλίστηκε από τη θυγατρική της εταιρεία «Progressco Limited» στην Κύπρο. Αν και το δάνειο δεν είχε εξοφληθεί, η θυγατρική μετέφερε το προϊόν της σε άλλη τράπεζα του εξωτερικού και η Εθνική δεν κατήγγειλε τη σύμβαση.

- Η Εθνική είναι ακάλυπτη στα 48 εκατ. ευρώ (από τα 58 εκατ. που δάνεισε συνολικά).

Την ίδια στιγμή, η εταιρεία Real δανειοδοτήθηκε κατ’ επανάληψη από την Εθνική τα τελευταία έξι χρόνια και έχει υπόλοιπο 6 εκατ. ευρώ, δίνοντας ως εξασφάλιση το 30% των εσόδων από πρακτορεία διανομής σε Αθήνα και Πειραιά και επιταγές πελατείας (κατά βάση διαφημιστικών εταιρειών). Ο κ. Φραγκιαδάκης είπε ότι το υπόλοιπο ποσό ανέρχεται σε 920.000 ευρώ και είναι ενήμερο.

Από το δημοσίευμα απουσιάζει παντελώς οποιαδήποτε αναφορά στον ALTER που έκλεισε το 2009 με χρέη περίπου 500 εκατ. ευρώ. Κύριος μέτοχος αυτού του... ανοσιουργήματος ήταν ο Γ. Κουρής, νυν καναλάρχης του Kontra Channel, ο υιός του οποίου είναι επικεφαλής στο Real Media Group.
.zougla.gr/

Συγκέντρωση και πορεία στην αμερικανική πρεσβεία στις 7 Ιούλη

Από τη σύσκεψη φορέων που πραγματοποιήθηκε μετά από κάλεσμα της ΕΕΔΥΕ

ΕΕΔΥΕ - ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
Παραμονή της έναρξης της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, όπου θα παρθούν αποφάσεις κλιμάκωσης της ιμπεριαλιστικής δράσης της λυκοσυμμαχίας
Συγκέντρωση στα Προπύλαια, την Πέμπτη 7/7, στις 8 μ.μ. και πορεία στην αμερικανική πρεσβείααποφάσισαν να διοργανώσουν οι φορείς του εργατικού και λαϊκού κινήματος που συμμετείχαν στη σύσκεψη που συγκάλεσε τη Δευτέρα η ΕΕΔΥΕ, με αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 8 και 9 Ιούλη στη Βαρσοβία.

Στην πλατιά σύσκεψη συμμετείχαν εργατικά συνδικάτα, σωματεία αυτοαπασχολουμένων, φοιτητικοί σύλλογοι, σύλλογοι γυναικών και συνταξιούχων, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά με ομόφωνη απόφασή του, Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων, Σύλλογοι Εκπαιδευτικών, η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων, η ΕΕΔΔΑ, η Κίνηση για την Εθνική Αμυνα, εκπρόσωποι παραρτημάτων της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, Λαϊκές Επιτροπές, Επιτροπές Ανέργων και Επιτροπές Ειρήνης.

Οι διοργανωτές καλούν σε μαζική συμμετοχή για την αποφασιστική καταδίκη του ΝΑΤΟ, που στη Σύνοδό του θα πάρει νέες φονικές αποφάσεις, για να καταγγελθεί η κυβερνητική πολιτική που εμπλέκει τη χώρα και το λαό σε μεγάλες περιπέτειες, για να ειπωθεί ένα μεγάλο «Οχι» στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και να διατρανωθεί το αίτημα για κλείσιμο των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων, για καμία εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο, για δυνάμωμα της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες.

Στην ανακοίνωσή τους, σημειώνουν μεταξύ άλλων:

«Στις 8-9 Ιουλίου 2016 πραγματοποιείται στη Βαρσοβία Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, για να πάρει ακόμα πιο επικίνδυνα μέτρα, σε βάρος των λαών μας, στο πλαίσιο των γενικότερων ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ιδιαίτερα των ανταγωνισμών με τη Ρωσία.

Στη Σύνοδο θα συζητηθεί και θα αποφασιστεί:

• Η συγκέντρωση μεγάλου αριθμού στρατιωτικών δυνάμεων και σύγχρονων όπλων στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, στις χώρες της Βαλτικής.
• Η ενίσχυση της παρουσίας ναυτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα, την Ανατολική και Κεντρική Μεσόγειο, το Αιγαίο.
• Η ανάπτυξη της λεγόμενης "Πυραυλικής Ασπίδας" στην Πολωνία και τη Ρουμανία, για να έχει το πλεονέκτημα της απειλής του πρώτου πυρηνικού πλήγματος σε περίπτωση πολεμικής αναμέτρησης με τη Ρωσία, χωρίς το ρίσκο της ρωσικής πυρηνικής απάντησης. Πρόκειται για επικίνδυνους σχεδιασμούς, που μετατρέπουν την Ευρώπη σε θέατρο πυρηνικού ολοκαυτώματος.
• Η ισχυροποίηση της πολιτικο-στρατιωτικής συνεργασίας του ΝΑΤΟ με την ΕΕ, για να διαμορφωθεί ένα δολοφονικό μπλοκ δυνάμεων που θα χρησιμοποιηθεί την επόμενη περίοδο για νέους πολέμους και επεμβάσεις».

«Ο κίνδυνος γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου χτυπάει την πόρτα μας. Να αντιδράσουμε τώρα, πριν είναι αργά. Να βροντοφωνάξουμε "όχι στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, όχι στην εμπλοκή της χώρας μας"» σημειώνεται και στηλιτεύεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που συνεχίζει την πολιτική των προκατόχων της, εμπλέκοντας πιο βαθιά τη χώρα στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, στο όνομα της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» του εγχώριου κεφαλαίου.

«Ο πρωθυπουργός, ο υπουργός Αμυνας, η κυβέρνηση καμαρώνουν γιατί διαθέτουν τη στρατιωτική βάση της Σούδας στην υπηρεσία των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, γιατί διατηρούν τις στρατιωτικές βάσεις, τα ΝΑΤΟικά στρατηγεία και παίρνουν μέρος, μαζί με τις ΗΠΑ, άλλες ιμπεριαλιστικές χώρες και το Ισραήλ, σε ασκήσεις προετοιμασίας πολέμων. Στην πράξη αποδεικνύεται ότι η πολιτική που τσακίζει την εργατική τάξη, το λαό μας, είναι η ίδια πολιτική που εμπλέκει την Ελλάδα στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς για λογαριασμό των μεγάλων συμφερόντων», σημειώνεται στην ανακοίνωση.

«Δεν υπάρχουν περιθώρια για δισταγμούς και αναμονή.Οι ανταγωνισμοί για την Ενέργεια, τους δρόμους μεταφοράς του φυσικού αερίου και του πετρελαίου, τον έλεγχο των αγορών, είναι η βάση των ιμπεριαλιστικών πολέμων. Η αποφασιστική, φιλειρηνική απάντηση του λαού μας και των άλλων λαών είναι αυτή που κατευθύνεται στην ανατροπή του καθεστώτος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για την εξάλειψη των αιτιών που γεννάνε τον πόλεμο, την προσφυγιά, τη φτώχεια, είναι αυτή που οδηγεί στην αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, με τον λαό μας νοικοκύρη στον τόπο του» καταλήγει η ανακοίνωση.

Το ΝΑΤΟ είναι το οπλισμένο χέρι του ιμπεριαλισμού

Στην ομιλία της στη σύσκεψη, η γραμματέας της ΕΕΔΥΕ,Ελπίδα Παντελάκη, σημείωσε μεταξύ άλλων ότι μπροστά στη ΝΑΤΟική Σύνοδο Κορυφής:

«Αναλαμβάνουμε μια σημαντική ευθύνη, να ενημερώσουμε, να διαφωτίσουμε την εργατική τάξη, τη νεολαία ότι το ΝΑΤΟ είναι το οπλισμένο χέρι του ιμπεριαλισμού, από την ίδρυσή του το 1949 μέχρι σήμερα ευθύνεται για εκατοντάδες πολέμους, επεμβάσεις, πραξικοπήματα. Εχει ευθύνη για το πραξικόπημα στην Ελλάδα και τη χούντα του 1967, για την τραγωδία της Κύπρου, που στήριξε και στηρίζει στην πράξη την κατοχή μέρους της Κύπρου από την Τουρκία από το 1974.

Δίνεται η δυνατότητα να μιλήσουμε για το ρόλο του ΝΑΤΟ ενάντια στο σοσιαλισμό και την πάλη των λαών, για τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τους πολέμους των χρόνων μετά την αντεπανάσταση, στη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία, τις συγκρούσεις στην Ουκρανία, την προετοιμασία νέας επέμβασης στη Λιβύη.

Μπορούμε να ανοίξουμε τη σχέση ΝΑΤΟ και ΕΕ, δύο ιμπεριαλιστικών συμμαχιών κατά των λαών, να τεκμηριώνεται το "ΕΕ και ΝΑΤΟ πολέμου συνδικάτο". Η σχέση αυτή ανάγεται στις ιδρυτικές προβλέψεις και σκοπούς αυτών των οργανισμών. Πρώτα σε πολιτικό επίπεδο, αναβαθμιζόμενη στην πορεία του χρόνου και σε στρατιωτικό και με αυτοτελή δράση και με ακόμη πιο στενή διασύνδεση με το ΝΑΤΟ σε επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο. (...)

Να ανοίξουμε το βασικό θέμα, ότι το ΝΑΤΟ δεν είναι δύναμη - εγγυητής της ασφάλειας υπέρ των λαών, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση και όλα τα άλλα αστικά κόμματα. Η παρουσία του στο Αιγαίο ενισχύει τις τουρκικές παραβιάσεις των ελληνικών συνόρων, την αμφισβήτηση σε κυριαρχικά δικαιώματα κι αυτό προβάλλει πίσω από το γνωστό ΝΑΤΟικό δόγμα της μη εμπλοκής στις "διμερείς διαφορές".

Μπορούμε να εξηγήσουμε ότι χρόνο με το χρόνο, σε κάθε Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, διαμορφώνεται πιο επικίνδυνη στρατηγική κατά των λαών, εφευρίσκονται νέα προσχήματα για πολέμους και επεμβάσεις, πότε για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, του ελέγχου των προσφυγικών ροών, την αντιμετώπιση των τζιχαντιστών που δημιούργησαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους.

(...) Να κατανοηθεί το συμπέρασμα ότι αυτές οι εξελίξεις θέτουν τον κίνδυνο γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου που χτυπάει την πόρτα μας, αλλά ταυτόχρονα σε καιρό ειρήνης, με το "πιστόλι στον κρόταφο" δαπανώνται ιλιγγιώδη ποσά, σε συνθήκες ανέχειας για το λαό μας, που δέχεται αντεργατική καταιγίδα και τους λαούς της ευρύτερης περιοχής. Η πρόταση του γγ του ΝΑΤΟ προς τη Σύνοδο Κορυφής και τα κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν το 2016 τις συνολικές αμυντικές δαπάνες κατά 1,5% ή τρία δισεκατομμύρια δολάρια!

Αρα, είναι ανάγκη να αναδείξουμε κι εμείς πλατιά στο λαϊκό κόσμο ότι απαιτείται συναίσθηση της ευθύνης, να αντιδράσουμε μαζικά - αποφασιστικά ενόψει της Συνόδου, αλλά να αποτελεί μόνιμο στοιχείο ετοιμότητας και επαγρύπνησης και στη συνέχεια».

izospastis.gr

Ποιος είναι ο λαϊκιστής;

Τι να σου κάνει κι ο Νεοφιλελές; Σαν τον πνιγμένο πιάνεται από τα μαλλιά του. Ο νεοφιλελεύθερος ηλίθιος, που έχει την άποψη, ότι η δημοκρατία δεν είναι για όλους, αλλά μόνο για τους έχοντες, ότι τα δημοψηφίσματα είναι "επικίνδυνα", έδωσε ένα νέο ορισμό στη λέξη "λαϊκισμός".

Πριν μιλήσουμε για τις κουταμάρες κάθε δοσίλογου δούλου των τοκογλύφων, ας δούμε πρώτα τι σημαίνει "λαϊκισμός": Λαϊκισμός είναι στάση και συμπεριφορά που συναντάται στην πολιτική και στην τέχνη και χαρακτηρίζεται από υπερβολική και μη αυθεντική λαϊκότητα... Λαϊκισμός είναι η κατ' επίφαση λαϊκότητα, δηλαδή αυτό που δείχνει λαϊκό ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι.

"Ο όρος "λαϊκισμός" χρησιμοποιείται με δύο διαφορετικές και αντιφατικές μεταξύ τους σημασίες. Κατά την κοινή γλωσσική χρήση έχει καταρχήν αρνητική σημασία. Ενώ κατά την επιστημονική χρήση του όρου είναι αξιολογικά ουδέτερος, αποτελεί δηλαδή μια πολιτική θεωρία ή ιδεολογία και δεν είναι εκ των προτέρων "κακός" ή "καλός"... Κατά την ακραία αρνητική του εκδοχή, ο λαϊκισμός στηρίζεται στην εσκεμμένη ανειλικρίνεια (π.χ. στη διάδοση κάποιου θέματος που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα). Επίσης, ο λαϊκιστής πολιτευτής θέτει σκοπίμως ψευτοδιλήμματα, όπως "εχθροί ή φίλοι", "ταραξίες ή φιλήσυχοι", "αλλογενείς ή γηγενείς", με απώτερο σκοπό την καλλιέργεια ανασφάλειας στο λαό, και την αυτοπροβολή του ίδιου σαν προστάτη και σωτήρα".
"Μορφή λαϊκισμού αποτελεί και η προπαγάνδα"

Από τα παραπάνω λοιπόν φαίνεται ότι λαϊκιστής με την αρνητική σημασία είναι ο ίδιος ο νεοφιλελεύθερος κηφήνας. Κι εδώ πρέπει να θυμίσουμε κάποια πράγματα: Τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ μοίραζαν αφειδώς προεκλογικές υποσχέσεις για να παίρνουν τα ποσοστά αυτοδυναμίας. Όχι μόνο υποσχέσεις, έκαναν ρουσφέτια, διορισμούς, εξυπηρετήσεις, πλάτες σε όσους δικούς τους παρανομούσαν, κάλυπταν σκάνδαλα κλπ. κλπ. Στην ουσία πετούσαν μερικά ψίχουλα στους ψηφοφόρους, ενώ έτρωγαν συγγενείς και πλούσιοι με δέκα μασέλες. Όταν η όρεξη άνοιξε, άρχισαν να σπιλώνουν την πλειοψηφία του κόσμου, ενώ συνέχισαν να ταΐζουν τα κομματόσκυλα και τους γλείφτες. Δεν μπορούν χωρίς σάλιαγκες, χωρίς αυλοκόλακες, που λιβανίζουν συνέχεια τον "καταλληλότερο", "σωτήρα", "ηγέτη", ο οποίος δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μηδενικό που γίνεται νούμερο. Ένα τίποτα που νομίζει πως είναι το παν. Ότι του χρωστάμε διακυβέρνηση, γιατί είναι "πορφυρογέννητος". Είναι τόσο εγωιστές, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, που γι αυτούς όλοι οι υπόλοιποι δεν ξέρουν το συμφέρον τους, ενώ το ξέρουν οι πολιτικοί, που μας χρεοκόπησαν με όσα έκαναν!

Ποιός λέει ψέματα; Ο αστός πολιτικός, ο νεοφιλελές. Ποιός τρομοκρατεί, ποιός κάνει προπαγάνδα; Ο δεξιός. Και μέσα σ' αυτή τη συμμορία της δεξιάς είναι κι οι δήθεν αριστεροί πουλημένοι απατεώνες.

Ποιός διχάζει; Ο φασίστας. Ποιός έχει όλα τα γνωρίσματα του λαϊκιστή λοιπόν, ποιός παρουσιάζεται λαϊκός χωρίς να είναι;

Δεν αξίζει καν να σχολιάσουμε λοιπόν τέτοιους βλάκες. Είναι τελειωμένοι, ξέρουμε ο κάθε ένας καλά το συμφέρον μας, και δε χρειαζόμαστε εγκέφαλο να σκεφτεί για μας ιδιαίτερα όταν είναι εντελώς ανεγκέφαλος σαν τον Κούλη. .
Γράφει ο mitsos175
Από Βαθύ Κόκκινο 

Δημόσιο: Ποιοι υπάλληλοι θα παίρνουν επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, επιστρέφουν παροχές

Σημαντικές αλλαγές για τους 80.000 δημοτικούς υπαλλήλους αλλά και για τους ΟΤΑ προβλέπει το σχέδιο νόμου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση που παρέδωσε χθες το υπουργείο Εσωτερικών στους αιρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης προκειμένου να ξεκινήσει η τελική διαβούλευση πριν κατατεθεί στη Βουλή.

Με το νέο νομοσχέδιο που αποκαλύπτει το Εθνος, επανέρχονται κάποιες από τις αποδοχές που είτε είχαν παγώσει, είτε είχαν καταργηθεί. Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου θα καταβληθεί επίδομα ανθυγιεινής εργασίας και μέσα ατομικής προστασίας σε χρήμα σε τρεις κατηγορίες εργαζομένων στους ΟΤΑ.
Στην πρώτη κατηγορία που θα δικαιούται πλέον επίδομα 150 ευρώ το μήνα ανήκουν:
Εργαζόμενοι στην καθαριότητα
Εργαζόμενοι σε συνεργία απολύμανσης
Απολυμαντές
Εργάτες και τεχνίτες βιολογικού καθαρισμού
Νοσηλευτές και νοσοκόμοι

Στη δεύτερη κατηγορία με επίδομα 70 ευρώ το μήνα υπάγονται:
Ηλεκτροσυγκολητές
Εργάτες ψεκασμού
Μηχανοτεχνίτες
Ηλεκτροτεχνίτες
Βαφείς
Φανοποιοί

Στην τρίτη κατηγορία με 35 ευρώ το μήνα που αντικαθιστούν το γάλα και τα μέσα ατομικής προστασίας που δεν έχουν χορηγηθεί κατά το παρελθόν ανήκουν οι: Γιατροί και νοσηλευτές
Συμβασιούχοι καθαριότητας
Οδηγοί οχημάτων
Εργαζόμενοι στην καθαριότητα.
Το ποσό θα καταβληθεί σε 36 δόσεις.

Σε ό,τι αφορά σε φορείς που καταργούνται σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο άμεσα το προσωπικό εντάσσεται στους δήμους με την ίδια σχέση εργασίας που είχαν όταν υπηρετούσαν στους φορείς που καταργούνται. Η διάταξη αυτή αφορά στο μόνιμο και το αορίστου χρόνου εργασίας προσωπικό των φορέων που τελούν υπό εκκαθάριση.
Παράλληλα οι υπάλληλοι που έχουν μεταταχθεί ή μετακινηθεί σε ΟΤΑ α και β βαθμού και οι υπάλληλοι που έχουν μετακινηθεί στο πλαίσιο κινητικότητας θα λαμβάνουν την προσωπική διαφορά και ουσιαστικά θα αμείβονται με το ποσό της αρχικής τους θέσης.
 

Η ελληνική ταινία «Suntan» βραβεύτηκε σε Εδιμβούργο και Βρυξέλλες

Η τελευταία μεγάλου μήκους ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, με πρωταγωνιστή τον Μάκη Παπαδημητρίου, το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο διεθνές τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Εδιμβούργου και το Βραβείο της Επιτροπής Νέων στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Βρυξελλών.

Η ταινία, που έχει τον τίτλο «Suntan» είναι, σύμφωνα με την κριτική επιτροπή του φεστιβάλ της Σκωτίας ένα συναρπαστικό και ατρόμητο πορτρέτο ενός άνδρα στο μοναχικό του ταξίδι από τον ανεξέλεγκτο ερωτικό ενθουσιασμό προς την απόγνωση.

Έχοντας ήδη εξασφαλίσει κινηματογραφική διανομή σε διάφορες χώρες του εξωτερικού, όπως η Αμερική, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, η Σερβία, η Γαλλία και η Νότια Κορέα, το «Suntan» είναι, σύμφωνα με την κριτική επιτροπή του μεγάλου κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Σκωτίας που εξύμνησε την πραγματικά σπουδαία ερμηνεία του πρωταγωνιστή Μάκη Παπαδημητρίου, ένα συναρπαστικό και ατρόμητο πορτρέτο ενός άνδρα στο μοναχικό του ταξίδι από τον ανεξέλεγκτο ερωτικό ενθουσιασμό προς την απόγνωση.

Στην υπόθεση της ταινίας, ο Κωστης είναι ένας 40χρονος γιατρός που φτάνει στην Αντίπαρο για να αναλάβει την τοπική κλινική. Ο χειμώνας περνά ήσυχα και ανιαρά στο αραιοκατοικημένο νησί, το καλοκαίρι όμως όλα αλλάζουν. Η ρουτίνα του συνεσταλμένου Κωστή ανατρέπεται από τη στιγμή που μια ξέφρενη, διεθνής ομάδα νεαρών και όμορφων τουριστών εισβάλλει απροσδόκητα στη βαρετή καθημερινότητά του.

Ανάμεσά τους, ο Κωστής θα ξεχωρίσει και θα ερωτευτεί παράφορα τη νεαρή Άννα. Όμως, από εκείνη τη στιγμή και μετά, το ηδονιστικό καλοκαίρι στο νησί θα μετατραπεί σε μια σκοτεινή δίνη, που παρασέρνει την ανυποψίαστη παρέα σε ένα μονοπάτι που κρύβει σοκαριστικές εκπλήξεις και επικίνδυνες ακρότητες.

Σκέψεις με αφορμή το Brexit Νικος Μπογιοπουλος

ΠΡΩΤΟ: Τέταρτη μέρα μετά το δημοψήφισμα στη Βρετανία και ο Ήλιος συνεχίζει να βγαίνει από την συνήθη θέση του, η θάλασσα δεν έχει γίνει γιαούρτι και η Γη συνεχίζει να περιστρέφεται περί τον άξονά της. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και παρά την καταστροφολογία (που συνεχίζεται), παρά την εσχατολογία (που εντείνεται), ενδεχομένως να υπάρχει ζωή ακόμα και εκτός ΕΕ…

                                                                  ***

    ΔΕΥΤΕΡΟ: Ότι η ΕΕ είναι ένας αντιλαϊκός μηχανισμός, απονομιμοποιημένοςστη συνείδηση των «υπηκόων» της, αποτελεί κοινό τόπο για πλατιές μάζες των ευρωπαϊκών λαών που όποτε τους δόθηκε η δυνατότητα να εκφράσουν τη γνώμη τους γι’ αυτήν, την απέρριψαν παρά την τρομοκρατία και τους εκβιασμούς που ασκήθηκαν εναντίον τους. Συνέβη στα δημοψηφίσματα σε Γαλλία, Ολλανδία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Δανία, Βρετανία.

    Διπλή επιβεβαίωση του αντιλαϊκού και αντιδημοκρατικού χαρακτήρα της ΕΕ είναι οι διάφορες τεχνικές «πραξικοπημάτων» που ακολουθήθηκαν ώστε να ανατραπούν τα αποτελέσματα όλων των αρνητικών για την ΕΕ δημοψηφισμάτων που προηγήθηκαν του βρετανικού. 

                                                                *** 

    ΤΡΙΤΟ: Ο κομπογιαννίτικος χαρακτήρας των θεωριών περί «αιώνιας» ΕΕ προκύπτει από μια και μόνο ματιά στην Ιστορία. Όπως έχει επισημανθεί, από το «Bloomberg» και τον «Economist» μέχρι την Καθημερινή (Ιάσωνας Μανωλόπουλος, 22/4/2012,http://www.kathimerini.gr/456098/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/oyte-twra-einai-alliws) όχι μία ή δυο, αλλά 69 (!) νομισματικές ενώσεις προηγήθηκαν της ΕΕ κατά την διάρκεια του 19^ου αιώνα και 20^ου αιώνα. Από την Σκανδιναβική Νομισματική Ένωση μέχρι την Λατινική, στην οποία συμμετείχε και η Ελλάδα. Καμία από αυτές δεν υπάρχει σήμερα. Διαλύθηκαν. Πρόκειται για μια αλήθεια που οι ταγοί του ευρωμονόδρομου επιμένουν να «ξεχνούν».    

                                                            ***

    ΤΕΤΑΡΤΟ: Αμέσως μετά το δημοψήφισμα στη Βρετανία ξεκίνησε μια νέα εκστρατεία φόβου πλευρά της οποίας είναι η προστυχιά των εντός και εκτός Βρετανίας επιτελείων της ΕΕ να χαριστούν οι ψήφοι υπέρ της αποδέσμευσης στους ακροδεξιούς, στους ρατσιστές και στους φασίστες.

    Όμως, όπως πολύ σωστά επισημαίνει η ανακοίνωση του «Lexit», της καμπάνιας για «αριστερή έξοδο» της Βρετανίας από την ΕΕ (στην οποία συμμετείχαν το ΚΚ Βρετανίας, αριστερά κόμματα και αντικαπιταλιστικές κινήσεις),υπέρ της εξόδου ψήφισαν πάνω από 17 εκατομμύρια άνθρωποι αλλά μόνο 3,8 εκατομμύρια είχαν ψηφίσει το εθνικιστικό και ρατσιστικό UKIP στις προηγούμενες εκλογές.   

    Συνεπώς, εκείνο που θέλουν να αποκρύψουν, σημειώνει το «Lexit», είναι ότι «η ψήφος για την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ εκφράζει πάνω από όλα την απόρριψη ολόκληρου του πολιτικού κατεστημένου από εκατομμύρια ανθρώπους της εργατικής τάξης που έχουν υποφέρει από τη λιτότητα για δεκαετίες». Μια ματιά να ρίξει κανείς στην ταξική «γεωγραφία» της ψήφου ακόμα και στις γειτονιές του Λονδίνου που κατοικούν φτωχοί και εργάτες, θα το διαπιστώσει.

                                                             ***

    ΠΕΜΠΤΟ: Σε σχέση με το προηγούμενο, οι αντικειμενικοί λόγοι που οδηγούν εργατικά, λαϊκά και φτωχά στρώματα να «τιμωρούν» την ΕΕ και τους εγχώριους πολιτικούς φορείς για την υπονόμευση της ζωής και των δικαιωμάτων τους, δεν αναιρούν την άλλη πλευρά:

    Η απέχθεια για την ΕΕ δεν εκφράστηκε πολιτικά στη Βρετανία κυρίαρχα από τον αριστερό, αντικαπιταλιστικό λόγο, αλλά από τον ακροδεξιό, φασιστικό λόγο των φορέων του αντιμεταναστευτικού ρατσισμού. Το ίδιο συμβαίνει σε μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες.

    Γιατί; Μήπως επειδή οι ψηφοφόροι του «όχι» στην ΕΕ είναι «φτωχοί, αμόρφωτοι και ηλικιωμένοι» όπως σε ένα κρεσέντο «δημοκρατικότητας» έχουν αρχίσει να λένε από το Λονδίνο μέχρι την Αθήνα τα διάφορα αθύρματα του «διαφωτισμού»;

    Εξαιρουμένων των φασιστών – γιατί υπάρχουν και τέτοιοι – όλα αυτά τα εκατομμύρια των ανθρώπων πέφτουν θύματα του ακροδεξιού λόγου επειδή είναι«μουζίκοι»; Αυτό ισχυρίζονται εμμέσως διάφορες χυδαίες συνιστώσες του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου». Οι «υπανάπτυκτοι αντιευρωπαίοι», μας λένε οι «δημοκράτες», δεν αντιλαμβάνονται την «αξία των ελευθεριών της ΕΕ».

    Αλλά, για ποιες ελευθερίες μιλούν; Για την «ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου»(μόνο που οι λαοί δεν έχουν κεφάλαια), για την «ελευθερία διακίνησης εμπορευμάτων» (αλλά οι λαοί δεν έχουν για να τα αγοράσουν), για την «ελευθερία παροχής υπηρεσιών» (αλλά οι λαοί εδώ χάνουν ακόμα και τις ελάχιστες υπηρεσίες πρόνοιας που τους είχαν απομείνει), για την «ελευθερία μετακίνησης προσώπων»(αλλά οι λαοί που δεν μπορούν να κάνουν ρούπι από τα κατώφλια τους λόγω ανέχειας, διδάχτηκαν από τους «δημοκράτες» να αισθάνονται σαν απειλή τους μετανάστες που έφτασαν λόγω της δικής τους ανέχειας στο κατώφλι τους).

    Προφανώς οι «δημοκράτες» μας δεν θέλουν να παραδεχτούν τούτο:

• Μετά από μια μακρά περίοδο εφαρμογής πολιτικών που κατέτειναν στην κοινωνία των 2/3, ειδικά σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, η ΕΕ και οι πολιτικοί φορείς της ανά την Ευρώπη εφαρμόζουν την πολιτική του 1/3.
• Είναι οι ίδιοι φορείς που διαλαλούν τη θεωρία «δεν υπάρχει εναλλακτική».
• Οι ίδιοι που πανηγύρισαν την πτώση του σοσιαλισμού.
• Είναι οι ίδιοι, φιλελεύθεροι και «αριστεροί» του συστήματος (από τους Ολαντ στη Γαλλία, τους Εργατικούς στη Βρετανία μέχρι τους ΤσιπροΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα), που διαγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα διαχειριστεί και θα εφαρμόσει την πολιτική που οδηγεί στον Καιάδα τα δυο τρίτα των «μη προνομιούχων» της κοινωνίας.

    Είναι εξίσου προφανές, λοιπόν, ότι τα λαϊκά στρώματα  ταυτοποιούν τους φορείς αυτής της πολιτικής ως δράστες του εγκλήματος κατά της ζωής τους με συνέπεια να ψάχνουν διέξοδο όχι στην «αριστερά», όπως την έχουν ξεφτιλίσει σαν έννοια σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες και ευρωαριστεροί,αλλά σε  εκείνον τον λόγο, τον ακροδεξιό, που, τελικά, επιδοτείται από το ίδιο το ευρωσύστημα να φαντάζει «αντισυστημικός».

    Είναι κάτι που έχει ξανασυμβεί στην Ευρώπη, τη δεκαετία του ’30, και συμβαίνει κάθε φορά που οι αντίπαλες μερίδες της άρχουσας τάξης διασταυρώνουν τα ξίφη των ενδοαστικών και ενδοιμπεριαλιστικών τους αντιπαραθέσεων σε συνθήκες που η εργατική τάξη βρίσκεται σε πολιτική αδυναμία να αξιοποιήσει πολιτικά αυτές τις αντιθέσεις κάτω από τη σημαία των δικών της συμφερόντων και διαιρείται με το να στοιχίζεται, άλλοτε ως ψηφοφόρος και άλλος σαν κρέας για τα κανόνια, σε ξένα στρατόπεδα.

    Από την άποψη αυτή (και μάλιστα σε συνθήκες όπου η ΕΕ των αγαστών σχέσεων με τους Ουκρανούς ναζί έχει χρηματοδοτήσει με πάνω από 4 εκατομμύρια ευρώ τις φασιστικές δυνάμεις της Ευρώπης από το 2014) είναι απόλυτα σωστή η εκτίμηση για «τον δεξιό εθνικιστικό ευρωσκεπτικισμό (ότι) αυτός δεν αποτελεί πραγματικό αντίπαλο, αλλά δομικά αναγκαίο συμπλήρωμα του ευρωσυστήματος, καθώς εκτονώνει ανώδυνα τη λαϊκή δυσαρέσκεια εμποδίζοντας την εμφάνιση ενός αριστερού, ριζοσπαστικού αντίπαλου δέους»  (Φ.Λορντόν, «Σκοτώνουν τους Έλληνες…», πρόλογος Π.Παπακωνσταντίνου, εκδόσεις Τόπος).  

                                                                ***    

    ΕΚΤΟ: Το δημοψήφισμα στη Βρετανία προφανώς και αφήνει έκθετους όσους παρουσιάζουν το εθνικό νόμισμα σαν ελιξίριο της λαϊκής ευημερίας. Θυμίζουμε ότιη Βρετανία ήταν εκτός ευρώ. Τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα στη Βρετανία, είτε με Θάτσερ και Μπλερ, είτε με Μπράουν και Κάμερον, λαμβάνονταν (και θα λαμβάνονται) με νόμισμα τη στερλίνα.

    Διότι, τελικά το θέμα δεν είναι με πιο νόμισμα θα υποτάσσεται η εργασία στο κεφάλαιο με στόχο την κερδοφορία του δεύτερου. Αλλά το πώς θα αποδεσμευτούν οι λαοί από τη μέγγενη των μονοπωλίων, είτε αυτά μετρούν την ανταγωνιστικότητά τους με στερλίνα, είτε με ευρώ, είτε με δραχμή.

    Η πάλη γι’ αυτού του τύπου την αποδέσμευση και η οργάνωση της ενότητας των εργαζομένων σε αυτή την κατεύθυνση δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στο σαθρό έδαφος του «εθνικού νομίσματος» που ανάγεται σε φετίχ και του λεγόμενου «αριστερού ευρωσκεπτικισμού».

                                                              ***

    ΕΒΔΟΜΟ: Ήδη μετά το βρετανικό δημοψήφισμα έχει ξεκινήσει – παράλληλα με την τρομοκρατία εκ μέρους τραπεζιτών, χρηματιστών και ευρωγραφειοκρατών που θέλουν να ξορκίσουν τους δικούς τους φόβους για τις εξελίξεις εκφοβίζοντας τους λαούς – μια προπαγανδιστική εκστρατεία για την δυνατότητα της ΕΕ να «διορθωθεί» και να «βελτιωθεί»…

    Μόνο που για να «διορθωθεί» κάτι, πρέπει να παίρνει διόρθωση. Η ΕΕ δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Το γνωρίζουν πρώτα και κύρια όσοι ομιλούν για την επιστροφή της ΕΕ «στις ιδρυτικές αξίες και αρχές της». Παριστάνουν να αγνοούν ότι η ΕΕ δεν έφυγε ποτέ από αυτές τις «αξίες» και τις «ρίζες» της.

    Απ’ όταν δημιουργήθηκε το ’56 ως ένωση άνθρακα και χάλυβα μέχρι τη σημερινή της μορφή, οι «αρχές» της δεν ήταν ποτέ η ευημερία των ανθρακωρύχων και των χαλυβουργών. Ήταν και είναι ο θησαυρισμός των μεγιστάνων του άνθρακα και του χάλυβα, των μονοπωλίων και των πολυεθνικών.

    Η ΕΕ που τώρα «οι ηγέτες της θα ακούσουν τους λαούς», έχει τις ρίζες της στην αντιδραστική συμμαχία των αστικών τάξεων της καπιταλιστικής Ευρώπης. Απόγεννησιμιού της ειδικεύεται στο «ξεζούμισμα» των εργαζομένων και την καταλήστευση άλλων λαών. Η «δικαιοσύνη» της είναι απόρροια της δύναμης που προκύπτει από την αναπαραγόμενη ανισομετρία των μελών της. Οι αντιθέσεις όπως και οι συμβιβασμοί στο εσωτερικό της αποτελούν έκφραση των αδυσώπητων και ανθρωποφάγων ανταγωνισμών που αποτελούν τον κανόνα λειτουργίας της.  

                                                            ***

    ΟΓΔΟΟ: Η πολιτική της ΕΕ, με τις χωματερές της, οι προ κρίσης χρηματοπιστωτικές φούσκες και τα Μάαστριχτ τους, οι προ Μνημονίων «ευελφάλειές» τους, οι προ «κόφτη» περιορισμοί της εθνικής κυριαρχίας (όπως έλεγε η τότε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κυρία Μπενάκη), δεν είναι προϊόν κάποιου «λάθους» των ηγητόρων της. Δεν ευθύνεται γι’ αυτήν (η δεδομένη πολλές φορές) ανικανότητάς τους.

    Δεν οφείλεται στο «κακότροπο» και «εγωπαθές» γερμανικό DNA, όπως διατείνεται ο εθνικιστικός και ρατσιστικός αντιγερμανισμός που – για να μην μιλήσει για τα ανεξαρτήτως εθνικότητας συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών - καμώνεται τον «πατριωτισμό» έχοντας ως σημαία τον ναζιστικό φυλετισμό που τον εισάγει από την πίσω πόρτα του αντιμερκελισμού.

    Γι’ αυτό και η ΕΕ δεν παίρνει κανενός είδους φτιασίδωμα, όπως προσπαθούν να μας πείσουν όσοι πουλάνε το μακιγιάζ και τις μπούρδες περί  επιστροφής της ΕΕ και των ηγετών της στα «οράματα και τη σύνεση των ιδρυτών της». Η πολιτική  

• των 120 εκατομμυρίων φτωχών, των 30 εκατομμυρίων άνεργων, των 4,5 εκατομμυρίων άστεγων,
• της ΕΕ που 6 από τα μέλη της ΕΕ φιγουράρουν στον κατάλογο των 15 πρώτων χωρών στον παγκόσμιο δείκτη μιζέριας,
• της ΕΕ που όταν το ΑΕΠ της αυξάνει αναιμικά 1,7% οι μεγιστάνες της αυξάνουν τα πλούτη τους με τριπλάσιο ρυθμό,
• της ΕΕ όπου 16.734 «υπερπλούσιοι» της Γερμανίας αποτελούν το 0,02% του γερμανικού πληθυσμού των 82 εκατομμυρίων και η περιουσία τους που ξεπερνάει τα 2 τρισ. δολάρια ισοδυναμεί με το 55,5% όλου του ΑΕΠ της Γερμανίας,
• της ΕΕ των Μνημονίων από Πορτογαλία και Ιρλανδία μέχρι Κύπρο και Ελλάδα, της άνευ Μνημονίων λιτότητας από Βρετανία μέχρι Ισπανία και Ιταλία,
• των νεκρών Αιλάν στο Αιγαίο που παζαρεύει «τόσα γρόσια το κεφάλι» των προσφύγων με την Τουρκία,
• της Γερμανίας των 16 εκατομμυρίων φτωχών και των 7,5 εκατομμυρίων Γερμανών εργαζομένων με μηνιαίο εισόδημα 400 ευρώ το μήνα,
• της Γαλλίας με τις απαγορεύσεις διαδηλώσεων και τα 8 εκατομμύρια φτωχούς και κοινωνικά αποκλεισμένους που αναζητούν καταφύγιο στα γκέτο και στις όχθες του Σηκουάνα,
• της Ιταλίας που οι συμπράξεις των «αριστεροκεντροδέξιων» κομματικών παρατάξεων βουλιάζουν τους εργαζόμενους στην απελπισία σε σημείο να διοργανώνονται κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας ενάντια στο διευρυνόμενο κύμα των αυτοκτονιών των οικονομικά κατεστραμμένων Ιταλών,

    είναι η μόνη σωστή επιλογή για εκείνους που έφτιαξαν την ΕΕ για να ενεργεί ως μηχανισμός εφαρμογής των βαθύτερων επιλογών του συστήματός τους που αξιοποιεί την εξουσία του για να μετράει κέρδη μεταθέτοντας βάρη στα αδύναμα κράτη και στους αδύναμους ανθρώπους, εργάτες, υπάλληλους, άνεργους, μετανάστες.

    Αυτή είναι η ΕΕ. Από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια, από το Βορρά μέχρι το Νότο, οι λαοί βιώνουν αυτό ακριβώς που τόνιζε ο Λένιν πριν από 100 χρόνια: 

«... το σύνθημα των "Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης" δεν είναι σωστό από οικονομική άποψη. Είτε αυτό το σύνθημα είναι απραγματοποίητο στον καπιταλισμό (...). Είτε είναι ένα σύνθημα αντιδραστικό, που σημαίνει προσωρινή συμμαχία των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης (...) για την καταλήστευση...».

                                                               ***   

    ΕΝΑΤΟ: Αυτοί που διατείνονται ότι η ΕΕ «αλλάζει» και «βελτιώνεται» είναι οι ίδιοι που ισχυρίζονται ότι το ΝΑΤΟ είναι παράγοντας… ειρήνης, φιλίας και συναδέλφωσης των λαών. Ότι το ΔΝΤ μπορεί από βαμπίρ και αιμοσταγής οργανισμός στην υπηρεσία των τοκογλύφων να μετατραπεί σε φιλόπτωχο ταμείο!

  Αλλά ενώ "μια άλλη Ευρώπη είναι δυνατό, μια άλλη ΕΕ είναι αδύνατο" να συμβεί. Η ΕΕ δεν σχεδιάστηκε και δεν πρόκειται να λειτουργήσει ποτέ σαν το φανταστικό εκείνο «απάνεμο λιμάνι» που έταζαν οι αρχιτέκτονές της στους λαούς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωζώνη της και όλη η δομή του ευρωενωσιακού ιμπεριαλισμού (είτε βομβαρδίζει τη Γιουγκοσλαβία, το Ιρακ και τη Λιβύη, είτε «βομβαρδίζει» τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τον κατώτατο μισθό στην Ελλάδα) αποτελεί μια αρένα βαρβαρότητας.

    Είναι ένα Κολοσσαίο εκμετάλλευσης των εργαζομένων, κατάλυσης των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών που στέκονται εμπόδιο στην «ανταγωνιστικότητα» των μονοπωλίων. Πρόκειται για τον ορισμό της αντιδημοκρατικότητας που εκφράζεται ακόμα και με - θεσμικά απολύτως κατοχυρωμένα - «πραξικοπήματα» ανατροπής της λαϊκής θέλησης (πχ δημοψήφισμα στην Ελλάδα), είτε με παύσεις ακόμα και πρωθυπουργών (πχ Κάννες).  

                                                              ***

    ΔΕΚΑΤΟ: Η πραγματικότητα βοά! Η έξοδος και η αποδέσμευση από την ΕΕ αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για μια Ευρώπη των λαών, που η συνεργασία τους θα είναι οικοδομημένη πάνω στην λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία.

    Αυτή η προοπτική θέτει σε αμφισβήτηση το καπιταλιστικό μοντέλο εν συνόλω. Και γι’ αυτό συκοφαντείται. Η κυρίαρχη άποψη που προωθείται (και) στην Ελλάδα είναι πως η έξοδος μιας χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι κάτι αρνητικό, συντηρητικό, εθνικιστικό, αδιέξοδο κι επικίνδυνο. Η προπαγάνδα αυτή έχει ενισχυθεί με αφορμή το δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία. Είναι η προπαγάνδα που εξυπηρετεί το ευρωενωσιακό κατεστημένο, το οποίο - ήδη το σημειώσαμε - ενισχύει τον βολικό για το σύστημα ακροδεξιό «ευρωσκεπτικισμό»,καταγγέλλοντάς τον.

    Όμως, το ερώτημα είναι έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να εξυπηρετηθούν ποια συμφέροντα; Αν η αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των λαϊκών συμφερόντων και των λαϊκών αναγκών, τότε είναι ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να διαλέξει ένας λαός, για να ορίζει το δρόμο ανάπτυξης που θέλει να ακολουθήσει.

    Η αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν την επιλέξει ο λαός προς όφελος του, είναι προϋπόθεση για την εθνική, πολιτική και οικονομική κυριαρχία μιας χώρας. Mε αυτόν τον τρόπο μπορεί να υλοποιηθεί ένας δρόμος ανάπτυξης, σε ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση απ’ αυτή που επιβάλλεται από τις βασικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    Αλλά τι σημαίνει έξοδος και αποδέσμευση προς όφελος του λαού;

   Προφανώς δεν σημαίνει την έξοδο και την αποδέσμευση με την προσδοκία μιας «εθνικής» λιτότητας. Δεν σημαίνει μια δήθεν ανάκτηση «εθνικής κυριαρχίας» που θα παραδοθεί στην κυριαρχία του «έθνους» των ντόπιων κεφαλαιοκρατών.

   Μία έξοδος εναντίον των ελίτ, εφόσον είναι τέτοια, δεν θα άφηνε χώρο ώστε να τίθενται επικεφαλής της πατενταρισμένοι υπάλληλοι των ελίτ, όπως ακροδεξιοί κλόουν τύπου Φάρατζ και νεοφιλελεύθεροι «τόρυδες» τύπου Τζόνσον.

    Εν ολίγοις: Το ζητούμενο δεν είναι η έξοδος από αυτό το λάκκο να οδηγήσει σε έναν άλλον, σε έναν τάχα «καλύτερο» λάκκο, εξίσου καπιταλιστικό και εκμεταλλευτικό, όπως θα ήθελαν κάποια τμήματα της άρχουσας τάξης και τα φασιστικά - εθνικιστικά τους τσιράκια.

   Για παράδειγμα: Η Ελλάδα των 3 εκατομμυρίων μεταναστών στις στοές του Βελγίου και στα λαντζέρικα της Αμερικής δεν ήταν στη ζώνη της ΕΟΚ τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Ήταν, όμως, στη ζώνη του καπιταλισμου. Η Ελλάδα του παγώματος μισθών και συντάξεων το 1985 και της μητσοτάκειας λιτότητας του «0%+0%=14%» το 1990, δεν ήταν στη ζώνη του ευρώ. Ήταν, όμως, στη ζώνη της εξουσίας των βιομηχάνων, των τραπεζιτών και των εργολάβων.

    Θα το ξαναπούμε: Η Βρετανία δεν είναι στο ευρώ και στην Ευρωζώνη και η Τουρκία δεν είναι στην ΕΕ. Αλλά αυτό δεν κάνει αξιοζήλευτα ούτε τα βάσανα του τούρκικου λαού, ούτε το «δάκρυα και αίμα» με το οποίο πληρώνει τη λιτότητα ο εκτός ευρώ βρετανικός λαός.

                                                                    ***

   ΕΝΔΕΚΑΤΟ (και για να έρθουμε στην Ελλάδα): Η έξοδος από την ΕΕ προκύπτει ως αναγκαία προϋπόθεση αναδημιουργίας της χώρας μας προς όφελος του λαού της.

    Δεν μιλάμε, βέβαια, για μια έξοδο σαν την «έξοδο από το ΝΑΤΟ», όπως την πλάσαρε το 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ως αναγκαστική επιλογή του κατεστημένου και ως «τρίπλα» ανασύνθεσης του συστήματος.

Μιλάμε για έξοδο από την ΕΕ με όρους ανατροπής όλου του συστήματος της κυριαρχίας των μονοπωλίων. Για την έξοδο και την αποδέσμευση από την ΕΕ με προοπτική να πάρει στα χέρια του την εξουσία ο λαός.

Το επισημαίνουμε γιατί υπάρχουν και εκείνοι που όταν «βάλλουν» κατά της ΕΕ, εξαναγκασμένοι από το γεγονός ότι έχουν πέσει πλέον οι μάσκες της ευρωκοροιδίας, το κάνουν προσβλέποντας ακριβώς σε αυτό: Σε μια ανασύνθεση του υφιστάμενου συστήματος και μάλιστα σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση. 

                                                                   ***

    ΔΩΔΕΚΑΤΟ: Η στάση του κάθε πολιτικού φορέα απέναντι στην ΕΕ ξεκαθαρίζει την (πραγματική) θέση του, τελικά, στο ερώτημα: Με τους πολλούς ή με τους λίγους; Με τον κόσμο της εργασίας ή με τις «ελίτ» της εργοδοσίας; Στην τοποθέτησηαυτή δεν υπάρχει «τρίτος δρόμος». Όπως δεν υπάρχει το «ολίγον έγκυος».

    Αλλά δεν χωράει και κανενός είδους αντιεπιστημονικότητα ή ψάρεμα στα θολά νερά. Που πάει να πει: Η έξοδος και η αποδέσμευση από την ΕΕ είναι συνθήκη αναγκαία για να μπει τέρμα στις αβυσσαλέες κοινωνικές και οικονομικές του ανισότητες πίσω από τις οποίες κρύβεται η ανελέητη ταξική βαρβαρότητα. Το αναγκαίο, όμως, της αποδέσμευσης από την ΕΕ δεν την καθιστά και ικανή από μόνη της συνθήκη για αλλαγή πορείας.  

    Εξηγούμαστε: Το σύστημα που με η χωρίς ευρώ, με ή χωρίς ΕΕ, είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε μια χούφτα κεφαλαιοκρατών, μονοπωλίων, πολυεθνικών να ιδιοποιείται τον μισό και παραπάνω από τον πλούτο που παράγει ο λαός κάθε χώρας χωριστά και όλοι οι λαοί του πλανήτη μαζί, έχει όνομα:«Καπιταλισμός».

                                                                  ***

    Υπό την έννοια αυτή και με αφορμή το Brexit, εύστοχα υπενθύμισε ο φίλος και συνάδελφος Ηρακλής Κακαβάνης μια κουβέντα του Μπρεχτ: «Σε κάθε ιδέα - έλεγε - πρέπει να ψάξει κανείς από πού έρχεται και που πάει. Μόνο έτσι μπορούμε να καταλάβουμε αν είναι καλή ή όχι».

    Η’ όπως θα το έλεγε ο Λένιν, το να πετάξεις τη μαϊμού πάνω από το κεφάλι σου είναι προϋπόθεση να ξεμπερδέψεις με το τσίρκο, αλλά από μόνη της δεν σημαίνει ότι ξεμπέρδεψες με το τσίρκο.

    Κάθε εκδοχή, δε, ότι ο Λένιν ήταν με το… τσίρκο επειδή έλεγε το πρόδηλο, ότι δηλαδή η κάτι από επιβεβλημένη ανάγκη της αποδέσμευσης από τη μαϊμού πρέπει να είναι συνδυασμένη με την πάλη για την αποδέσμευση από όλο το τσίρκο, συνιστά καταφανή πολιτική λαθροχειρία. 

 enikos.gr

email: mpog@enikos.gr