Επικίνδυνη ατζέντα εν μέσω όξυνσης των ενδοκαπιταλιστικών αντιπαραθέσεων

27η ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Στο επίκεντρο της Συνόδου της λυκοσυμμαχίας που ξεκινά σήμερα, η παραπέρα συγκέντρωση δυνάμεων στην Ανατολική Ευρώπη και η στενότερη διασύνδεση των δυνάμεων ΝΑΤΟ - ΕΕ

Ξεκινά σήμερα στην πρωτεύουσα της Πολωνίας, Βαρσοβία, η 27η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ (από το 1949 οπότε ξεκίνησαν οι τέτοιες μαζώξεις της λυκοσυμμαχίας), με τη συμμετοχή των αρχηγών των κρατών - μελών και των υπουργών Εξωτερικών και Αμυνας της λυκοσυμμαχίας, αλλά και υψηλόβαθμων παραγόντων της ΕΕ, καθώς - εν μέσω αντιθέσεων και στο εσωτερικό του - ο ευρωατλαντικός άξονας συντονίζεται παραπέρα, προς διασφάλιση των μονοπωλιακών συμφερόντων του έναντι άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Στις εργασίες της Συνόδου συμμετέχει ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, με τησυγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να αναζητά ακόμα πιο ενεργό ρόλο στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, προς γεωστρατηγική αναβάθμιση του εγχώριου κεφαλαίου, εμπλέκοντας το λαό και τη χώρα βαθύτερα στους επικίνδυνους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

Ιστορία εγκλημάτων κατά των λαών

Από την ίδρυσή του το 1949, το ΝΑΤΟ είναι ο επιθετικός στρατιωτικός βραχίονας του αμερικανοευρωπαϊκού κεφαλαίου. Από τη δεκαετία του 1990, μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές στην ΕΣΣΔ και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες, το ΝΑΤΟ έχει διευρυνθεί και σε αριθμό μελών και σε πεδίο δράσης.

Σήμερα έχει 28 κράτη - μέλη, συν τοΜαυροβούνιο που μετέχει ως ο 29ος εταίρος, προσώρας με καθεστώς «παρατηρητή» και 19 επιπλέον χώρες που οι αστικές κυβερνήσεις τους συνεργάζονται με το ΝΑΤΟ μέσω προγραμμάτων όπως ο λεγόμενος «Συνεταιρισμός για την Ειρήνη», ο «Μεσογειακός Διάλογος», η «Πρωτοβουλία Συνεργασίας της Κωνσταντινούπολης» ή οι «Εταίροι στην Πρωτοβουλία Globe».

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, το ΝΑΤΟ και οι διάφορες «συμμαχίες προθύμων» που στήνουν τα κράτη - μέλη του, έχουν κάνει ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη και τη Συρία, αξιοποιώντας διάφορα προσχήματα περί δημοκρατίας, καταπολέμησης των όπλων μαζικής καταστροφής, αντιμετώπισης της τρομοκρατίας κ.ο.κ. για την προώθηση των μονοπωλιακών συμφερόντων τους, την εξασφάλιση ενεργειακών και άλλων πόρων, καθώς και των δρόμων μεταφοράς τους, για τον έλεγχο των αγορών και των γεωστρατηγικών σφαιρών επιρροής, σε ανταγωνισμό με άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Από το 2014 και μετά, καθώς με επίκεντρο την Ουκρανία οξύνεται η ενδοϊμπεριαλιστική κόντρα με τη Ρωσία για το «προβάδισμα» στην Ανατολική Ευρώπη, αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, το ΝΑΤΟ προχωρά σε μια επικίνδυνη συγκέντρωση δυνάμεων και επέκταση υποδομών σε όλη την ευρύτερη περιοχή...

Η ατζέντα της Συνόδου βρωμάει μπαρούτι

Σε αυτό το πλαίσιο, διακηρυγμένος στόχος της τωρινής Συνόδου είναι να καταλήξει σε συγκεκριμένες αποφάσεις για μετατόπιση της «δομής άμυνας» της λυκοσυμμαχίας στα ανατολικά, αλλά και διασύνδεση των ΝΑΤΟικών στρατιωτικών δυνάμεων με τις αντίστοιχες της ΕΕ στη Μεσόγειο.

Συγκεκριμένα, από τις μέχρι στιγμής επίσημες δηλώσεις, στη Σύνοδο θα συζητηθεί και θα αποφασιστεί:

-- Η συγκέντρωση μεγάλου αριθμού στρατιωτικών δυνάμεων και σύγχρονων όπλων στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, στις χώρες της Βαλτικής. Η ανάπτυξη τεσσάρων ενισχυμένων ταγμάτων σε Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία και Πολωνία, ταυτόχρονα με την εγκατάσταση μιας πολυεθνικής ταξιαρχίας του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία. Αυτά, σε συνδυασμό με τις συζητήσεις για την ένταξη Σουηδίας και Φιλανδίας στο ΝΑΤΟ, συν την ανάπτυξη μιας σειράς στρατηγείων του ΝΑΤΟ στη συνοριογραμμή με τη Ρωσία, κλείνουν μια αλυσίδα ΝΑΤΟικών δυνάμεων που απλώνεται από το Μούρμανσκ στο ρωσικό βορρά έως τη Μαύρη Θάλασσα...

-- Η ανάπτυξη της λεγόμενης «Πυραυλικής Ασπίδας» στην Πολωνία και τη Ρουμανία,για να έχει το πλεονέκτημα της απειλής του πρώτου πυρηνικού πλήγματος σε περίπτωση πολεμικής αναμέτρησης με τη Ρωσία, χωρίς το ρίσκο ρωσικής πυρηνικής απάντησης.Πρόκειται για επικίνδυνους σχεδιασμούς που μετατρέπουν την Ευρώπη σε θέατρο πυρηνικού ολοκαυτώματος.

-- Η παραπέρα ανάμειξη των ΝΑΤΟικών μηχανισμών στις υποθέσεις «ασφαλείας» και «άμυνας» Ουκρανίας, Γεωργίας και Μολδαβίας, αντανακλώντας την παραπέρα διείσδυση μονοπωλίων του ευρωατλαντικού άξονα στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες σε αντιπαράθεση με τη Μόσχα.

-- Η ενίσχυση της παρουσίας ναυτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα, την Ανατολική και Κεντρική Μεσόγειο, αλλά και το Αιγαίο, όπου η ελληνική κυβέρνηση, βάζοντας τη χώρα και το λαό αντικειμενικά στο επίκεντρο των τέτοιων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, κάλεσε τη ΝΑΤΟική αρμάδα SNMG2, έδωσε διπλωματική άδεια στα πλοία της λυκοσυμμαχίας να απλωθούν και νότια της Κρήτης, στο Λιβυκό, τους παρείχε όλα τα ελληνικά λιμάνια προς ελλιμενισμό, διευκολύνοντας τη μονιμοποίηση εδώ της παρουσίας τους, έχοντας απόλυτη επίγνωση ότι η τέτοια ανάπτυξη, με πρόσχημα τάχα τον έλεγχο των προσφυγικών ροών, γίνεται στο πλαίσιο διασύνδεσης των δυνάμεων ΝΑΤΟ και ΕΕ σε όλο το τόξο Μαύρη Θάλασσα - Αιγαίο - Μεσόγειος, «δένει» δηλαδή τις ναυτικές δυνάμεις της λυκοσυμμαχίας που επιχειρούν σε όλο το δίαυλο τον οποίο διασχίζουν ρωσικά πολεμικά στον πλου τους προς Συρία.

rizospastis.gr